Auteursarchief: Marinka

Column april

Open erf 23 mei 

Deze column mag maximaal 250 woorden bevatten, en moet een kop en een staart hebben. Dat is best logisch natuurlijk. Maar het betekent ook dat ik vaak allerlei genietmomenten  hier niet kan delen: zoals dat de magnolia en de sneeuwbal zo heerlijk staan te geuren en dat er allerlei bijtjes en hommels komen eten. Dat er een hommelnest zit in een oud mezennestkastje van vorig jaar. Dat de perenbomen zo mooi in bloei staan en de pimpelmezen er al de eerste rupsen zoeken. Dat het eerste oranjetipje net langs vloog. Dat de zanglijster zo heerlijk de hele dag zit te zingen. Of dat ik me zorgen maak omdat ik dit jaar geen heggemussen in de tuin zie. 

Van 16 tot 23 mei is het de week van de biodiversiteit. En alle ambassadeurs in Gelderland zetten in die week hun erf open om zoveel mogelijk mensen te laten meegenieten van waar ze mee bezig zijn. Om te vertellen waarom het zorgen voor biodiversiteit, juist nu, zo belangrijk is en omdat we graag kennis delen. Het is inspirerend voor bezoekers, want alle erven zijn verschillend. Wél delen we allemaal de liefde voor de natuur. 

Dus kom op 23 mei langs. Er zijn bij ons aan Engweg 26 3 rondleidingen: Om 10 uur, 12 uur en 14 uur. We zorgen voor koffie en thee. En wie weet zingt de zanglijster, komt der een ijsvogel langs, is er een kikkerkoor, of komt de buizerd langs om een kikker als lunch te pakken… 

Tip: er is op 23 mei ook open erf bij de nieuwe ambassadeur in Epe. Adres Veenweg 8. Rondleidingen om: 12 uur, 14 uur en 16 uur. En op www.slg.nl zijn de open erven van andere ambassadeurs te vinden!

Column maart

Groen, groener Groencoach!

De afgelopen maanden mocht ik met een team de opleiding verzorgen voor 9 enthousiaste Groencoaches voor de gemeente Heerde. Zij zijn vanaf volgende maand beschikbaar voor iedereen die geïnspireerd wil worden om tuin of balkon nog aantrekkelijker te maken voor vogels, bijen, vlinders of andere tuinbewoners. 

Super belangrijk, want deze dieren zijn de basis van ons ecosysteem en zij hebben het momenteel heel zwaar. Dus alle hulp is voor hen welkom! 

Het grappige was, dat, door het geven van de lessen, ik mezelf ook weer opnieuw  realiseerde dat die hulp al in kleine makkelijke stappen te realiseren is. Ik werd zelf ook enorm geïnspireerd! Want, hoe groen onze tuin ook is, het kan altijd groener. 

En dus ben ik zelf ook weer druk aan de slag gegaan.

Inmiddels heb ik een aantal vierkante meter terras verwijderd en dat vervangen door groen. In de bestaande borders heb ik inheemse planten zoals look zonder look en robertskruid toegevoegd. 

Inmiddels vliegen er alweer bijen, hommelkoninginnen, citroenvlinders, witjes en dagpauwogen rond die hopelijk blij zijn met de extra restaurants die voor hen geopend worden. En als straks de spierpijn wat gezakt is ga ik ook nog verder met het toevoegen van nog meer nestgelegenheid. Ik word er helemaal blij van. 

Tip: Voor wie ook geïnspireerd wil worden: je kunt je vanaf nu aanmelden voor een Groencoach gesprek op de website van Heerde Energiek. Doen hoor! 

Hoe groener we onze omgeving maken, hoe gezonder het is voor onszelf. Samen maken we het verschil!

Column februari

Sierappels om op te vreten

Bij onze achterdeur staat een sierappel, een kleine fruitboom met rode mini appeltjes die de hele winter aan de boom kunnen blijven hangen. 

In de afgelopen weken is deze boom echter in rap tempo leeg gegeten. Er trokken grote groepen kramsvogels en koperwieken door de buurt en die zijn dól op deze vruchten, mits ze een keer goed bevroren zijn geweest. 

Uren lang aten ze iedere dag zoveel ze konden. Het zijn schuwe vogels, dus bij de kleinste verstoring vloog de hele groep van meer dan dertig vogels naar hogere bomen in de buurt, om al gauw weer terug te komen en verder te eten. Soms waren een poosje weg, dan zaten ze vast bij de buren te eten. Ook een grote groep spreeuwen en meerdere merels deden mee aan het feest. Het gekwetter,  luid en gehaast, maakte het beeld nog gezelliger. In een paar dagen tijd verdwenen van boven naar beneden de honderden rode appeltjes en ontstond er onder de boom een chaos van afgevallen en aangepikte vruchten. Na een paar dagen was de boom zo goed als leeg en begonnen de vogels de resten onder de boom zelf op te eten. 

Inmiddels zie ik de kramsvogels en koperwieken helaas niet meer. Logisch ook, het eten is hier op, dus ze zijn verder getrokken naar betere oorden. Ik hoop dat ze meer bomen met vruchtjes vinden zodat ze straks met een volle buik kunnen beginnen aan hun lange trektocht terug naar hun zomerverblijf in Scandinavië. 

Column  januari 

Het sneeuweffect

En toen ging het begin deze maand ineens sneeuwen. 

Had ik op nieuwjaarsdag nog lopen genieten van de opkomende sneeuwklokjes en de bloeiende kerstrozen, even later lag alles onder een witte deken! Ook daar heb ik enorm van genoten, al gingen mijn plannen om een aantal struiken te gaan planten even de vriezer in… 

Ook de natuur moest schakelen. De katjes van de hazelnoot stopten met open gaan. De vogels hadden ineens veel meer moeite om eten te vinden. Grote groepen vinken en sijsjes kwamen op de elzenproppen af en zochten kwetterend naar overgebleven zaad. 

Ikzelf vond het heerlijk om in de tuin op zoek te gaan naar de sporen in de sneeuw. De grote klauwen van de reiger die was komen buurten of wij nog open water hadden. De kleine sporen van een muis die een kleine trip over de sneeuw had gemaakt. De brede sporen van de das. Toch knap dat al die beesten zich buiten redden zonder kacheltje. 

De planten hebben in deze tijd van het jaar eigenlijk alleen maar baat bij de sneeuw. Klinkt misschien gek, maar sneeuw isoleert. Dus koude wind, of een extra koude nacht, is voor planten veel beter te doen als ze verstopt zitten onder de sneeuw. De groene varens en de bloeiende kerstrozen laten zich dan slap op de grond hangen en zitten hun tijd wel uit, om, na de sneeuw, als de grond weer ontdooid is, zich weer rustig op te richten. En ik kom bij de kachel vandaan en ga weer buiten aan de slag!

Column december

Bloeiende wintertuin 

Er bloeit nog steeds van alles in onze tuin. Door de hoge temperaturen zijn er nog steeds madeliefjes en paardebloemen te vinden en bij de hazelnoten groeien de hangende gele katjes. Maar ook in de borders zijn nog toefjes kleur te vinden. Zo bloeit en geurt de mahonie met prachtig gele toeven. Ook de vleesbes geurt. Deze best onbekende plant geniet van een plek  in de schaduw en als je een bloeiend takje binnen op vaas zet, weet je niet wat je ruikt, zó zoet en lekker! De winterheide, de winterviolen, de sneeuwbal en de camelia: allemaal staan ze, te zien vanachter het warme keukenraam, er stralend bij. 

De hele voorgevel van ons huis is bedekt met de gele bloemetjes van de winterjasmijn. In de zomer is de winterjasmijn een onopvallende klimplant, maar vanaf het einde van de herfst tot ver in het voorjaar is het de ster van de tuin. 

Door het warme weer komen ook al overal de neuzen van de eerste bolgewasjes omhoog. Nog een paar weken en dan begint het feest van sneeuwklokjes en andere vroegbloeiers alweer. 

Het kan écht, ook in Nederland, om het hele jaar door iets bloeiende in je tuin te hebben. 

En niet alleen wij worden er blij van. Zeker met de relatief warme dagen van nu, waardoor veel insecten wakker blijven of wakker worden uit hun winterslaap, is het voor hen ook fijn dat ze iets te eten kunnen vinden. Wij blij, zij blij! 

Ik wens iedereen groene en gezellige feestdagen en een gezond en liefdevol 2026!

Column november 

De Groencoaches 

Het leuke van het schrijven van een column over de natuur en groen in de tuin is dat ik steeds vaker mensen spreek over hoe zij zelf in de tuin bezig zijn. Waar genieten zij van, welke dieren komen bij hen op bezoek, welke vogels nestelen bij hen. En dát inspireert mij dan weer. Ook geniet ik van de tips die ik dan weer krijg, om bijvoorbeeld de aarde van molshopen te gebruiken als potgrond voor mijn zaailingen, of dat de plek van die hoop juist geschikt is om wilde bloemen te zaaien. Of gewoon, een frisse blik die even meekijkt en me op ideeën brengt. Het werkt gewoon! En ik weet natuurlijk ook niet alles..

En voor de trotse tuinbezitters die ook graag inspiratie willen of tuinbezitters die hun tuin nog wat gezonder willen maken, komen er nu Groencoaches in Heerde! 

Deze Groencoaches, er hebben zich al een aantal enthousiastelingen aangemeld, zullen komende winter een cursus van 5 avonden en 2 inspiratieochtenden volgen om daarna, vanaf voorjaar 2026, klaar te staan voor iedere tuinbezitter in de gemeente Heerde die vragen heeft over afkoppelen van regenwater, de tuin aantrekkelijker maken voor vlinders, bijen en egels en nog veel meer. 

Er zijn nog enkele plekken beschikbaar. Dus: heb je zelf interesse om de opleiding tot Groencoach te volgen? Om meer te leren over groen tuinieren en straks in een leuk team van vrijwilligers  andere tuinbezitters te inspireren? Meld je dan aan voor de informatieavond op 17 november 19 uur in De Heerd. Dan zie ik je daar! 

Aanmelden kan via een mail naar Groencoaches@gmail.com

Column oktober 

Blij met schimmel

Als kind dacht ik lang dat paddenstoelen alleen in de herfst groeien. Dat komt waarschijnlijk omdat ik geboren ben in de stad, en we in de herfst altijd hier een week op  vakantie kwamen. Tegenwoordig zie ik het hele jaar door paddenstoelen in de tuin.

Ik vind paddenstoelen prachtig.  Ze hebben iets dromerigs, iets lieflijks. 

Nu zijn paddenstoelen de vruchten van schimmels en van dat woord krijgen veel mensen jeuk. Dat is best wel jammer. Want er zijn maar een paar schimmels die, vooral in huis, voor ons ongezond zijn, maar veruit de meeste schimmels doen vreselijk goed werk. Zo ruimen ze gevallen blad en ander dood materiaal op en houden zij planten en bomen gezond. Via een ingenieus ondergronds systeem verbinden schimmels zich met de kleinste worteltjes en zorgen er zo voor dat planten, struiken en bomen voedingsstoffen als mineralen kunnen opnemen die zorgen voor gezonde groei en weerstand tegen ziektes. En al die schimmels hebben weer onderling ondergrondse verbindingen waardoor een soort natuurlijk wifi systeem ontstaat dat informatie kan doorsturen over grote afstanden. Dat is toch briljant! Het is zelfs zo, dat als mijn linde laat weten dat hij wordt aangevallen door luizen, andere lindes alvast beginnen met het maken van afweerstofjes. Ik vind het knap dat we erachter zijn gekomen, maar vooral ook knap dat de natuur dat zo regelt. 

Maar net als bij ons wifi, gaat er soms ondergronds iets stuk. Ook bij mij, want ook ik ontkom niet altijd aan graafwerk in de tuin. Dan is het fijn om te zien dat er weer allerlei  paddenstoelen verschijnen. De sporen die daaruit komen kunnen een nieuw netwerk starten en zo repareren wat ik heb gesloopt.